مطالعات فناوری و نوآوری

مصاحبه مجله سایبرپژوهی با سمیر حسنوندی، از ‌بنیان‌گذاران وبینارهای تخصصی ترجمه‌پژوهی

توسط cyberpajoohi

آقای سمیر حسنوندی مدرس و دانشجوی دکتری مطالعات ترجمه در دانشگاه اصفهان هستند. سال گذشته از ایشان به عنوان یکی از سه پژوهشگر برتر مترجمی انگلیسی در سومین جشن ملی مترجمان تقدیر به عمل آمد. ایشان هم‌اکنون به تدریس دروس تخصصی ترجمه در دانشگاه اصفهان و دانشگاه شیخ بهایی مشغول هستند. اواسط سال گذشته به همراه دو نفر از همکارانشان (آقای احسان طائبی و آقای محمد شاهی) پروژه وبینارهای ترجمه‌پژوهی را در دانشگاه اصفهان کلید زدند که با استقبال گسترده اساتید، دانشجویان و علاقه‌مندان این رشته مواجه شد. مجله سایبرپژوهی به مناسبت یک‌سالگی این پروژه موفق و پس از برگزاری هشتمین وبینار از این مجموعه، مصاحبه‌ای را با ایشان انجام داده است.

1.در ابتدا از وقتی‌که برای این مصاحبه اختصاص دادید سپاسگزاری می‌کنیم. به‌عنوان اولین سؤال لطفاً خودتان را معرفی کنید.
با عرض سلام و ادب. بنده هم از شما به‌خاطر این مصاحبه متشکرم. بنده دانشجوی دکتری (مطالعات) ترجمه در دانشگاه اصفهان هستم. در همین دانشگاه و دانشگاه شیخ بهایی دروس تخصصی ترجمه را تدریس می‌کنم.

۲. ایده‌های اولیه‌ی شروع وبینارها چگونه و چه زمانی در ذهن شما شکل گرفتند؟

ایده اصلی را دوست عزیزم آقای احسان طائبی در یکی از کلاس‌های دکتری مطرح کردند. بعد با همفکری بیشتر به همراه دیگر همکلاسی‌مان آقای محمد شاهی این پروژه را در 24 آذر 1396 عملی کردیم و یکی از شاخص‌ترین چهره‌های مطالعات ترجمه در جهان را برای اولین گام انتخاب کردیم: پروفسور ژولیان هاوس از دانشگاه هامبورگ آلمان. اولین وبینار را همزمان با هفته پژوهش آن سال برگزار کردیم. مدیرگروه محترم سرکار خانم دکتر امیریان بسیار از ما حمایت کردند و راه را برای برگزاری هر چه بهتر و بیشتر وبینارها هموارتر کردند.
۳. در طراحی و اجرای این وبینارها خود به دنبال پاسخگویی به کدام نیازهای دانشجویان بوده‌اید؟
هدف اصلی ما ارتباط برقرار کردن دانشجویان با مطرح‌ترین استادان رشته مطالعات ترجمه در سطح ملی و بین‌المللی بود. یک پل ارتباطی که از طریق آن بتوانند با رویکردها، نظرات و تازه‌ترین دستاوردهای این رشته از نزدیک آشنا شوند. سؤالات، دیدگاه‌ها، نظرات و حتی انتقادهای خود را مطرح کنند. در حال حاضر مجموعه‌ای طلایی از وبینارها را پشت سر گذاشته‌ایم. طیف موضوعات متنوع و از حوزه‌های مختلف است با این هدف که پوشش وسیع‌تری از مباحث مهم این رشته داشته باشیم. این مجموعه وسیع‌تر هم خواهد شد. افرادی که قصد پژوهش و یا آشنایی با حوزه‌های مطرح‌شده را داشته باشند قطعاً به وبینارهای ترجمه‌پژوهی به عنوان یک منبع معتبر و موثق رجوع خواهند کرد. علاوه بر این گاهاً در همین وبینارها حوزه‌های بکر و ایده‌های نو پژوهشی مطرح می‌شود و این نکته بسیار حائز اهمیتی است.

۴. آیا پیش از راه‌اندازی وبینار خود، مطالعاتی مرتبط با وبینارهای آکادمیک در سطح جهانی و پیشینه‌ی آن‌ها داشتید؟
بله. پیش از شروع کار به بررسی وبینارهای دیگر پرداختیم. در رشته ترجمه هم وبینارهایی در اروپا و امریکا برگزار شده بود. سعی کردیم نقاط ضعفی که آنها داشتند را در وبینارهای خودمان برطرف کنیم. در ایران اولین تیمی بودیم که به این شکل و در این سطح وبینارهای ترجمه را برگزار می‌کردیم. بدون اغراق عرض می‌کنم کیفیت برگزاری و سطح وبینارهای ما در خیلی از موارد بهتر از وبینارهای خارجی است.

۵. جایگاه امروزی وبینارهای ترجمه را در میان دانشجویان این رشته در ایران چگونه تحلیل می‌کنید؟‌
خوشبختانه جایگاهی فراتر از آنچه تصور می‌کردیم پیدا کرده است. تقریبا هر کسی که این رشته را به طور جدی پیگیری می‌کند با وبینارهای ترجمه‌پژوهی آشناست. از استادان گرامی گرفته تا دانشجویان عزیز که مشتاقانه در وبینارها شرکت می‌کنند و استفاده می‌کنند. یکی از دلایل موفقیت این کار و اعتماد دانشجویان و استادان به ما این است که ما کاملاً توجه‌مان را معطوف به بُعد علمی و آکادمیک این پروژه کردیم. به دنبال درآمدزایی از آن نبودیم. تقریباً همه هزینه‌های حاصل از ثبت‌نام شرکت‌کنندگان صرف برگزاری وبینارها می‌شود.

۶. همکاری دانشگاه‌ها با شما در این زمینه چگونه بوده‌است؟ آیا مساعدت‌های لازم فراهم گردید؟
بله. دانشگاه‌هایی که در رشته ترجمه فعال هستند در اطلاع‌رسانی و تشویق دانشجویان به شرکت در وبینارها نقش مهمی داشتند. به‌ویژه باید از استادان دانشگاه‌های اصفهان (میزبان)، علامه طباطبایی، فردوسی و شیخ بهائی و مدیران گروه محترم این دانشگاه‌ها به ترتیب دکتر زهرا امیریان، دکتر حسین ملانظر، دکتر مسعود خوش‌سلیقه و دکتر کتایون افضلی کمال تشکر را داشته باشم. از سایر دانشگاه‌ها و عزیزانی که ما را در این راه همراهی کرده‌اند و می‌کنند نیز سپاسمندیم.

۷. تاکنون در مدت فعالیتتان با چه چالش‌ها و مشکلاتی مواجه شده‌اید؟ سازوکار غلبه بر این مشکل‌ها چگونه بوده است؟
بله. مشکلات کم نبود. قبل از شروع کار، حین برگزاری هر رویداد و بعد از آن وجود داشت. اما خب طبیعی بود چون برای اولین بار در ایران این کار را می‌خواستیم با رویکردی حرفه‌ای و منسجم انجام دهیم. هر چه جلوتر رفتیم مشکلات کمتر شد و کیفیت کار بهتر. اکنون در بالاترین سطح هستیم و وبینارهایی در کلاس جهانی برگزار می‌کنیم.

۸. شناخت افرادی که با آنها مصاحبه کرده‌اید از رشته‌ی مطالعات ترجمه در ایران چگونه بود؟ آیا اصلاً پیش‌زمینه‌ای از فرازوفرود این رشته در ایران داشتند؟
شناخت آنها از ایران بد نبود و بعضی از آنها مثل پروفسور مونا بیکر که قبلاً به ایران سفر کرده بودند شناخت بهتری داشتند و اساتید حاضر در وبینار را می‌شناختند. اما فکر نمی‌کنم اطلاعات خیلی دقیقی از زیر و بم این رشته در ایران داشته باشند. شاید این وبینارها خود به نوعی حرکتی در این سو هم باشد. اینکه دانشمندان مطرح مطالعات ترجمه را با پیشرفت این رشته در کشورمان آشنا کنیم. البته در سال‌های اخیر استادان و دانشجویان ایرانی حضور پررنگتری در ژورنال های و انتشارات معتبر بین المللی داشته‌اند که زمینه آشنایی بیشتر را فراهم می‌کند و نشان از پیشرفت روزافزون این رشته در ایران دارد. بنده، آقای طائبی و آقای شاهی هم بسیار خرسندیم از اینکه توانسته‌ایم گاهی هر چند کوچک در این راستا برداریم.

۹. به‌عنوان سؤال پایانی، چه پیشنهادی برای موفقیت هرچه بیشتر ایده‌های مشابه برگزاری وبینارهای آکادمیک در ایران دارید؟ ‌
از نظر بنده مهم‌ترین نکته این است که هدف‌گذاری درست انجام شود. آیا هدف از برگزاری این ایده‌ها کار علمی است یا درآمدزایی؟ اگر هدف هر دو است کدامیک ارجحیت دارد؟ بدیهی است که اگر توجه‌مان معطوف به مورد دوم باشد نتیجه آن لاجرم بی‌کیفیت، دست دوم و غالباً کپی‌برداری (ناشیانه) است. همانند هر چیز دیگری داشتن هدف و ایده صرف کافی نیست. باید بدانیم چطور آنها را پیاده‌سازی کنیم. در این راستا باید از ابزار، نیروی مناسب و متخصص استفاده کنیم. مطالعه کنیم و مسیر درست و بهتر را تشخیص دهیم.

نظر دادن